ไฟล์รูปทั้งหมด โพสสำคัญ กลุ่ม เครื่องมือ สมาชิก สถิติฟอรั่ม

หัวข้อแนะนำ

ตั้งกระทู้ ตอบกลับ
« กลับไปยังรายการ
  • 875เข้าชม
  • 1ตอบกลับ

หากันเจอแล้ว ... ก้อรักษากันไว้นะ (อ่านแล้ว เศร้าจัง)
Avera
ระดับ : เด็กอาชีวะศึกษา
โพสต์
656
เงิน
685
ความดี
143
เครดิต
0
เฉพาะโพสต์แรก เพิ่มเติม ลิงก์โพสนี้  โพสต์เมื่อ: 2011-02-12

มนุษย์ คือนักเดินทางที่โดดเดี่ยว   ยิ่งสร้างอะไรไว้เยอะก็ยิ่งสูญเสียเยอะตอนที่เราจากไป
พลัดพรากจากสิ่งที่รักคือ ทุกข์อันดับหนึ่งของชีวิต มันคือเรื่องปกติไม่มีใครไม่โดน
ทุกคนต้องเจอความสูญเสียแรงที่สุด อย่างน้อยก็ 1 ครั้ง
รู้ว่ามันคือธรรมชาติของโลกใบนี้ แต่พอเกิดขึ้นกับเรา
มันก็ทำใจยากเหลือเกิน

ในคืนหนึ่ง ช่วงเวลา 2 ชม.   เต็ม ชีวิตจริงของหลายๆ   คน
ถูกถ่ายทอดสดผ่านสายโทรศัพท์
จากคนที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก
จนยอมรับความสูญเสียได้มากขึ้นเรื่อยๆ

บางคนกำลังจะเป็นเจ้าสาวในวันรุ่งขึ้น คือเช้าวันเสาร์
ทุกอย่างจัดเตรียมไว้หมด โชคร้าย!! ว่าที่เจ้าบ่าว
เสียชีวิตกะทันหันจากอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อวันศุกร์
เธอเสียงสั่นเครือ และงงๆ
ยังทำใจยากกับสิ่งที่เกิดขึ้นเธอเล่าให้ฟังว่า

ช่วงเวลาสุดท้ายที่เธอไปหาเค้าที่โรงพยาบาล จับมือมองตากัน
เจ้าบ่าวถามเธอว่า รักเขาบ้างรึเปล่า
ตลอดเวลาที่รักกัน จนจะแต่งงาน ผู้หญิงไม่เคยบอก ได้แต่พูดว่า
เห็นแบบนี้ยังไม่รู้อีกเหรอ
ในที่สุด บอกรักคำแรก ก็เลยกลายเป็นคำสุดท้าย
ก่อนที่จะไม่ได้ยินเสียงกันอีกแล้ว
สารภาพตามตรง ไม่รู้จะปลอบเธอยังไง
'ใจเย็นๆ   อย่าคิดมาก เดี๋ยวก็จะผ่านไปได้'
ดูเป็นประโยคไร้สาระทันที

ในวันที่ความสูญเสียยิ่งใหญ่เกิดขึ้นตรงหน้า
คำถามสุดท้าย 'พรุ่งนี้ตั้งใจจะทำอะไร  เพราะตอนแรกจะเป็นวันแต่งงาน'
'พรุ่งนี้ก็คงไปโบสถ์ค่ะ เพราะเราสองคนเป็นคริสต์'   เธอตอบได้แค่นั้น
วินาทีเดียว ชีวิตก็เปลี่ยนแล้ว วันเดียวกัน สถานที่เดียวกัน
แต่เป้าหมายต่างกันแบบไม่ตั้งใจ
Share: Facebook Twitter myspace

บทความที่เกี่ยวข้อง

คำค้นที่เกี่ยวข้อง: รัก แท้
ตอบ อ้างอิง
แจ้งลบขึ้นบนสุด
Avera
ระดับ : เด็กอาชีวะศึกษา
โพสต์
656
เงิน
685
ความดี
143
เครดิต
0
เฉพาะตอบกลับของผู้โพสต์ ลิงก์โพสนี้  โพสต์เมื่อ: 2011-02-12



ผู้ชายอีกคน โทรศัพท์ทางไกลมา
จากออสเตรเลีย หนีความสูญเสียไปพักใจไกลอีกซีกโลก
หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังมีภาพเธอคนนั้นอยู่
'แฟนผมน่ารักมากนะคับ' เค้าเริ่มต้นเล่า
'ออกจะโก๊ะๆหน่อย มีวันหนึ่งผมไปเช่าการ์ตูนมาอ่าน
ตอนเอาไปคืนผมจอดรถแล้วให้เธอลงไปคืนให้
เธอเดินกลับมาแล้วข้ามถนนไปเปิดประตูรถใครก็ไม่รู้
ผมนั่งหัวเราะอยู่ในรถเธอรู้ตัววื่งกลับมา
แล้วให้รีบออกรถอย่างด่วนเพราะอายมาก

เค้าเริ่มเล่าต่อ ไม่รู้ทำไมครับ มีวันหนึ่งอยู่ๆก็อยากใส่บาตร
เลยชวนเธอไปทำบุญด้วย ตอนจะกลับ ผมเรียกเธอ แล้วบอกว่า ผมรักคุณนะ
เธอหันมายิ้มขำๆ   แล้วตอบว่า ไอ้บ้า !! เป็นภาพที่ผมจำได้ติดตา
หลังจากนั้นเธอขึ้นรถไปกับพี่สาวผม รถประสบอุบัติเหตุ
ผมเสียเธอไปพร้อมกับพี่สาวผม (กระชากหัวใจคนฟังอย่างมาก)
'คิดถึงเธอเหลือเกินครับ 6-7 ปีแล้ว วันไหนที่ฝันถึง ผมไม่อยากตื่นเลย'
ทุกวันนี้ผมยังเขียนไดอารี่ถึงเธอทุกวัน
และลงท้ายเหมือนๆกันว่า
"รอผมนะ เดี๋ยวเราก็ได้เจอกัน"

บางคนจากกันไม่ทันลา
บางคู่มีเวลาให้ค่อยๆนับถอยหลัง เพื่อให้รู้ว่า
ความสุขใกล้หมดลงทุกที
เทียบไม่ถูกว่า อันไหนดีกว่า

ทุกคนในโลกนี้ และทุกคู่ในโลกนี้จะรักกันมากขนาดไหน
เรามีเวลาอยู่ด้วยกันแค่ช่วงเดียวเท่านั้น ที่สำคัญ
เราไม่มีโอกาสรู้ด้วยซ้ำว่าเราพกเวลากันมาคนละเท่าไหร่

วันนี้ยังเห็นหน้ากัน ดูแลรักษากันไว้ให้อย่างดีที่สุด
วันหนึ่งจุดธูปคุยกัน เคาะโลงพูดกัน มีแค่ไม้กระดานกั้น
แต่เราไกลกันเหลือเกิน วันนั้นเราจะยังได้ยินกันรึเปล่าก็ไม่รู้
ตอบ อ้างอิง
แจ้งลบขึ้นบนสุด
ตั้งกระทู้ ตอบกลับ
« กลับไปยังรายการ
รายละเอียดไฟล์แนบ
กล่องตอบกลับด่วน
คุณไม่มีสิทธิ์ใช้งานส่วนนี้，กรุณาเข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
กรุณาใช้ข้อความที่สุภาพ คุณสามารถบันทึกฉบับร่างได้ (ห้ามสแปมเด็ดขาด)