.: กลอนผีๆ :.

ทางสายเปลี่ยว  ผ่านป่าช้า  ดึกสงัด
สายลมพัด  เดือนครึ่งเสียว  เงาไม้ไหว

เสียงนกฮูก  เหมือนถามว่า   มากับ ค ร า ย

กิ่งไทรใหญ่  แผ่ปกคลุม  สองข้างทาง

     ป่าช้าเก่า  เขาว่าผี  ทุกชนิด

ผีไร้มิตร  ผีหัวขาด  ผีตายโหง

ปอบกระสือ  หากินตับ  ทั้งผีโพง

เปรตหลังโก่ง  ผีลูกหาย  ตายทั้งกลม

      นางตะเคียน  นางตานี  ผีแม่นาค

คอยพี่มาก  อยู่ข้างทาง  ไม่ไปไหน

ลูกกรอกน้อย  เล่นแสงเดือน  อยู่กับยาย

ผีเฝ้าไพร  ว่ายังขาด  บริวาร

     เหลียวทางซ้าย  แลทางขวา  สาวเท้าเร่ง

เดินตัวเกร็ง   หายใจหอบ   อยากจะบ้า

โหยหวนแว่ว  เสียงหมาหอน  ตามลมมา

ไหว้ละหนา  คุณหมาครับ  หยุดหอนที

      วอนคนสวย   ช่วยเป็นเพื่อน  จะได้ไหม

บ้านอยู่ไกล  ***งชุมชน  ทางก็เปลี่ยว

แถมยังผ่าน  ป่าช้าผี  อีกนั้นเทียว

เดินคนเดียว  มันไม่หนุก   จึงชวนเธอ

      ขอเป็นคน  หน้าตาดี  นะขอรับ

เพราะผมรับ  เป็นเพื่อนผม  ใช่เพื่อนผี

ใครยังว่าง  ช่วยสงเคราะห์  ปราณีมัน

โดยจับมันลงหม้อแล้ววิ่งพลัน พอมันตามมาแล้ว วิ่งลงโอ่ง

มันย่องโหยง ลงโอ่งตามเรามา เราตกใจถีบมันจนหน้าเละ

มันไม่หยุดตามเรามา เราวิ่งพลันจนเหงื่อซกๆไหล

พลันวิ่งมาเจอหลวงพ่อกำลังเดิน หลวงพ่อถามว่าเอ็งหนีอะไร

เราตอบได้บอกว่าหนีผี หลวงพ่อด่าอย่างไม่ปราณี ว่าผีนี้มีจริงที่ไหน

พอหลวงพ่อพูดยังไม่ทันจบ เจอดีพบกับผีนี้ไฉน หลวงพ่อวิ่งหนีก่อนใคร

ปล่อยให้กรูนอนโก้งโค้งอยู่คนเดียว....(ขออภัยที่ใช้คำไม่สุภาพค่ะ)

แล้วพี่เป็นผีอะไรดีเนี่ย

ผีทะเลละกัน คริคริ

ง่า ผี ๆ ๆ