กิ้งก่า (CHAMELEON)

กิ้งก่าเป็นสัตว์เลื้อยคลานกลุ่มที่ใหญ่ที่สุด มีจำนวนประมาณ 3,700 ชนิด กิ้งก่าอาศัยอยู่ใน ถิ่นเกือบทุกสภาพยกเว้นในมหาสมุทรและดินแดนใกล้ขั้วโลกเหนือ เกาะมาดากัสการ์เป็นสถาน ที่ที่สามารถพบได้หลากหลายสายพันธ์ เจ้ากิ้งก่าก็มีหลายขนาดแตกต่างกันโดยมังกรโคโมโด เป็นกิ้งก่าที่ใหญ่ที่สุด และตุ๊กแกจิ๋วเป็นกิ้งก่าที่เล็กที่สุดบางตัวยาวไม่ถึง 2 เซนติเมตร จิ้งเหลนก็จัด อยู่ในประเภทหนึ่งของกิ้งก่าเช่นกัน โดยมันมีลำตัวยากมากแต่ขาสั้นเวลามันเคลื่อนที่ไปตามดิน โปร่งจะดูเหมือนกับว่ามันเลื้อยไปโดยไม่ต้องออกแรงเลย

มาถึงเรื่องราวของกิ่งก่าโดยทั่วไปกันบ้าง มันเป็นสัตว์ที่รักสันโดษ ส่วน ลักษณะทั่วไป ของกิ้งก่าที่ไม่ค่อยแตกต่างกันนัก คือ ลำตัวที่มีลักษณะยาว มีดวงตาที่สามารถมองเห็นได้ 360 องศา มีหางที่ไวต่อความรู้สึก สามารถเปลี่ยนสีได้ ไม่มีแก้วหูชั้นนอก มีการเล็บที่สามารถเกาะกับต้นไม้ได้ มีลิ้นที่ยืดออกมาได้เหมือนกบ ส่วนอาหารการกินก็ คือ แมลง ต่างๆ กิ้งก่าบางสายพันธ์จะกินสัตว์เลื้อย คลานอย่าง จิ้งจกและนกตัวเล็กๆ กิ้งก่าที่โตเต็มที่มักจะมีขนาด ความยาว 7-10นิ้ว

ทางด้านรายละเอียดของกิ้งก่าเริ่มต้นที่ดวงตาของมันก่อน มันมีดวงตาที่พิเศษมาก สามารถเปลี่ยนจุดโฟกัสในการมองได้ 360 องศา แน่นอนมันสามารถมองเห็นด้านหลังได้โดยไม่ต้อง หันหัวเลยด้วย ซึ่งเป็นตาที่มีขนาดเล็กๆ ปลายเป็นทรงกรวยเหมือนหอคอย

อาหารการกินของกิ้งก่าคือแมลง อย่างเช่น ต๊กแตน แมลงวัน ยุงและแมลงปีกแข็ง โดยจะมีวิธีการกินคือจะอยู่นิ่งๆ และรอให้เหยื่อข้ามมาที่เส้นทางของมัน เมื่อมันเห็น ดวงตาทั้งคู่จะมอง ไปเป็นจุดเดียวกัน และจับเหยื่อด้วยลิ้นที่ยื่นออกมา ด้วยปลายลิ้นที่เต็มไปด้วยน้ำลายเหนียว หลังจากนั้นเหยื่อจะถูกนำเข้าไปในปากทันที มันจะเคี้ยวและกลืนลงคอ พวกมันดื่มน้ำโดยการเลียหยด น้ำตามใบไม้เช่นเดียวกับสัตว์เลื้อยคลานอื่น ๆ แต่ลิ้นของมันมีความพิเศษเพราะมีความยาวมากกว่า ลำตัวถึง 2 เท่า

พวกมันสามารถเปลี่ยนสีเป็นสีน้ำตาล สีเขียว สีฟ้า สีแดง สีดำหรือขาว โดยใช้สารเคมี ที่มีอยู่ในร่างกาย ซึ่งทำให้เกิดปฏิกริยาเมื่อพวกมันตกใจหรือการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมกิ้งก่าเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องการอำพรางตัวมีความสามารถสูงในการเปลียนสีผิวจากเซล์ผิว เนื่องมาจากการผลัดสีในเซลล์ ที่ประกอบไปด้วยเม็ดสีเล็กๆ ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุม ของระบบประสาท ที่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ โดยผิวหนังมีการแบ่งชั้นเซลล์ ซึ่งปฏิกิริยาทางเคมีทำให้เกิดการแพร่กระจาย หรือการหดตัวของเซลล์ สีสันที่กิ่งก่าได้เปลี่ยนแปลงไปตามปัจจัยจากสภาพแวดล้อม เช่น แสงสว่าง อุณหภูมิ อารมณ์ ความรู้สึก ความหวาดกลัว ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ในการต่อสู้ระหว่างกิ้งก่าด้วยกัน หรือความตั้งใจในการหาคู่ ซึ่งเราเข้าใจผิดมาตลอดว่ากิ้งก่าเปลี่ยนสีเพื่อให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม

กิ้งก่าถึงแม้ว่าจะเป็นสัตว์ที่รักสันโดษแต่ตัวผู้ยังคงต้องจีบตัวเมีย ช่วงฤดูผสมพันธ์ในกลางฤดูร้อนอยู่ดี ต่อมาหลังจากนั้นประมาณ 2-3 เดือน ตัวเมียก็จะตั้งท้องและออกค้นหา ที่อยู่ที่เหมาะสม โดยจะการวางไข่ในช่วงกลางดึกของฤดูร้อน(ประมาณเดือนมีนาคม-เมษายน) เมื่อพื้นดินมีความอ่อนนุ่มลงหลังจากที่ฝนตก ซึ่งจะวางไข่ประมาณ 20-35 ฟอง ฝังไว้ในพื้นดิน ที่มีหลุมลึกประมาณ 15-30 เซนติเมตร โดยตัวเมียจะขุดดินและฝังปิดไว้ ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง ลูกกิ้งก่าจะต้องอยู่ในไข่ประมาณ 150 วัน(5 เดือน ) และจะเริ่มออกมา ลืมตาดูโลกเมื่อครบ 12 เดือน พวกมันจะมีการพัฒนาไปอย่างช้าๆ ในเดือนที่มีอากาศหนาว มันจะออกมาด้วยวิธีการเจาะไข่ หลังจากนั้นก็ขุดดินขึ้นมา โดยพวกมันสามารถจับแมลง เล็กๆด้วยลิ้นที่เหนียวได้ด้วยตัวเอง

กิ้งก่านอกจากจะเป็นนักล่าแมลงแล้ว สัตว์อื่นๆ ก็ยังเห็นกิ้งก่าเป็นเหยื่อด้วยเช่นกัน เช่น งู บูมส์แลง (Boomslang ) งูไวน์สเน็ค (Vine Snake) นกเหยี่ยวคูกคู ( Cuckoo ) มนุษย์ก็เป็นนักล่ากิ้งก่าเช่นกัน แต่ไม่ได้ล่าเพื่อเป็นอาหาร ส่วนใหญ่จะล่ามาเพื่อการค้า ซึ่งส่งผลให้กิ้งก่าที่หลบหนีการล่าต้องมีสภาพที่อ่อนแอ และใกล้จะสูญพันธ์

  
แหล่งที่มาของข้อมูล
www.wildwatch.com
www.wellingtonzoo.com
animal.discovery.com
www.pbs.org
www.enchantedlearning.com
www.tiscali.co.uk
www.thaipaipan.net

น่ารัก

(ตรงไหนวะ)

กะน่ารักตรงนั้นล่ะ  

ว๊าย !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
กิ้งก่าอารายว๊า น่ากลัว ฮือๆๆๆ
ชาตินี้ฉันจะไม่แตะต้องมันเด็ดขาด
คอยดูน๊า ฮือๆๆๆๆๆ

มันน่ารักมากๆเลย(ตรงไหนว๊า)